روابط سیاسی ایران و تاجیکستان

 در پی استقلال جمهوری تاجیکستان در 18 شهریور1370، جمهوری اسلامی ایران چهارمین(پس از استرالیا - کانادا و چین ) کشوری بود که استقلال تاجیکستان را به رسمیت شناخت و اولین کشوری بود که سفارت خود را در شهر دوشنبه افتتاح نمود. از زمان برقراری روابط سیاسی تاکنون سیزده بار رئیس جمهور تاجیکستان برای دیدار دوجانبه به جمهوری اسلامی ایران سفر نموده که آخرین بار در مرداد ماه 1392 بوده است و متقابلا رؤسای جمهوری اسلامی ایران یازده بار (یک بار جناب آقای هاشمی، دوبار جناب آقای خاتمی و هفت مرتبه جناب آقای دکتر احمدی نژاد) از تاجیکستان دیدار داشته اند. آخرین دیدار طرف ایرانی سفر جناب آقای دکتر روحانی به دوشنبه در شهریور 1393 بوده است.

تا کنون بیش از 170 سند همکاری در زمینه های مختلف سیاسی ، امنیتی ، اقتصادی ، دفاعی و فرهنگی بین دو کشور به امضاء رسیده است.
بطور کلی روابط دو کشور را می توان به چهار دوره تقسیم کرد:

  • دوره اول مقارن با اوایل استقلال در سال 1991 که تاجیکها در اوان آشنایی با دنیای خارج سرشار از شوق و احساس نسبت به ایران و ایرانی بودند، در این دوره آمد و رفت ها و ارتباطات گسترده مردمی بین دو کشور بویژه در زمینه های فرهنگی چشمگیر بود.
  • دوره دوم، دوران جنگهای داخلی (1997-1992) قلمداد می شود که تلاش کشورمان بر پایان بخشیدن به درگیری ها و مهار بحران متمرکز بود.
  • دوره سوم (2000-1997) دوره برقراری آشتی ملی و تثبیت صلح در تاجیکستان بود که نقش ایران در این مرحله مهم بود.
  • دوره چهارم ( از 2000 تا 2015) دوره شروع جدی و شکوفایی روابط اقتصادی می باشد که با اجرای پروژه های اساسی مانند حفر و احداث تونل استقلال و آغاز عملیات ساخت سد و نیروگاه سنگتوده 2 و فعالیت شرکتها، تجار و سرمایه گذاران ایرانی در تاجیکستان همراه بود. در این راستا مساعدت های جمهوری اسلامی ایران در ابعاد مختلف به تقویت روابط و توسعه مناسبات در تمامی عرصه ها منجر گردید.